Czekając na Jezusa

Tak można podsumować okres Adwentu.

Dla wielu z nas czas płynie według kalendarza kulturowego, w oparciu o który organizujemy nasze życie. Każdego miesiąca mamy jakieś święta, różne przerwy szkolne i rytmy, które utrzymujemy. Ale dla osoby, która chce żyć zgodnie z historią Jezusa, potrzebna jest nowa wizja czasu. Dla naśladowcy Chrystusa nowy rok nie zaczyna się wraz z nadejściem 1 stycznia; zaczyna się wraz z wiadomością, że Bóg przyszedł. I że przychodzi. I że powróci ponownie. 

W kalendarzu kościelnym Adwent oznacza początek roku. Dla chrześcijanina jest to początek nowego roku. Przypomina nam, że nowy początek i nowe otwarcie nie są wynikiem naszej woli ani rzeczywistością, która pojawia się wraz z nadejściem nowego roku kalendarzowego, ale raczej wyrazem łaski Bożej w Chrystusie. 

Adwent oznacza „przybycie”. Ten okres skłania nas do poszukiwania Tego, który przybył na ziemię dwa tysiące lat temu i nadal przybywa do naszego świata. Adwent jest przygotowaniem do przyjścia Chrystusa. O to właśnie chodzi w Bożym Narodzeniu: Bóg z nami. 

Jednak przygotowania do Świąt Bożego Narodzenia często nie koncentrują się na Chrystusie. Zwykle przygotowujemy się do Bożego Narodzenia ozdabiając choinkę, gotując potrawy i czekając na dotarcie naszych zakupów z internetu. (Mówię tu za siebie). Jesteśmy kulturowo nastawieni bardziej na przygotowania do przybycia Świętego Mikołaja niż Jezusa. W Stanach Zjednoczonych zostawiamy ciasteczka i mleko przy kominku.  

Ale przygotowanie ciasteczek i mleka nie jest tym, czym jest przygotowanie na przybycie Chrystusa; powinniśmy raczej przygotować nasze serca i naszą uwagę. Okres Adwentu otwiera nas na zaskakujące drogi Boga. W Adwencie jesteśmy zaproszeni do zmagania się z naszymi pragnieniami, tęsknotami i nadziejami na świat naznaczony łaską, dobrocią i pokojem. Jest to czas, aby przypomnieć sobie biblijną prawdę, że odnowienie naszego życia i naszego świata znajduje się w przyjściu Boga wśród nas w Jezusie Chrystusie. Adwent jest okresem, w którym należy na nowo rozbudzić ducha modlitwy. 

Każdy okres w kalendarzu kościelnym ma swoje szczególne znaczenie. Wielki Post przypomina nam, abyśmy kierowali się w życiu Bożymi drogami, a nie naszymi pragnieniami. Okres wielkanocny wzywa nas do świętowania i radowania się ze zmartwychwstania Chrystusa. Zielone Świątki zachęcają nas do napełnienia się Bożym życiem, ponieważ Duch został wylany. Czas zwykły uczy nas dostrzegać Boga w codzienności. 

Adwent uczy nas pełnego nadziei oczekiwania. 

W tym zbiorze rozważań znajdziesz dwadzieścia pięć dni refleksji i wskazówki dotyczące modlitwy. Składa się on z czterech głównych części. Tradycyjnie cztery tygodnie Adwentu opierają się na słowach nadzieja, pokój, radość i miłość, ale ten zbiór rozważań opiera się na słowach wyczekiwanie, pokój, radość i kontemplacja. 

Mam nadzieję, że w tym okresie adwentowym odnajdziesz prawdę i zachętę do kultywowania życia w bliskości z Bogiem – że zostaniesz poruszony do modlitwy. Mam nadzieję, że dzięki Jego łasce te rozważania pomogą ci się zatrzymać w tym rozproszonym świecie, pomogą ci czekać na Jezusa i rozpoznać to, w jaki sposób On przychodzi do twojego życia dzisiaj. 

Umiejętność dobrego wyczekiwania jest częścią chrześcijańskiego życia. Jednak wiem, że zarówno w moim życiu, jak i w waszym, w tym okresie świątecznym możemy mieć problem z czekaniem. Możemy stać się niecierpliwi i niezadowoleni oraz stracić nadzieję. Ale, drodzy przyjaciele, dobrą nowiną Adwentu nie jest to, że jesteśmy wierni w naszym wyczekiwaniu, lecz to, że Bóg jest wierny w Swoim przyjściu. 

[ze wstępu do książki Richa Villodasa „Waiting for Jesus”, z której pochodzą rozważania adwentowe, znajdujące się na tej stronie]